السيد الطباطبائي ( مترجم : همداني )

59

تفسير الميزان ( فارسي )

ترجمه آيات ستمكارتر از آن كسى كه به دروغ به خداوند افترا ببندد يا آيات او را تكذيب كند كيست ؟ به درستى كه ستمگران رستگار نمىشوند ( 21 ) . و روزى كه همگى آنها را محشور مىكنيم ، به كسانى كه شرك ورزيدند مىگوييم : كجايند آن شركائى كه براى ما مىپنداشتيد ( 22 ) . آن وقت است كه عذرى ندارند مگر اينكه بگويند به خدا ، كه پروردگار ما است سوگند ، ما مشرك نبوديم ( 23 ) . اى محمد ببين چگونه به خود دروغ مىبندند و چطور از شركائى كه براى خدا ساخته بودند ، عين و اثرى نمىيابند ( 24 ) . از آنان كسانى هستند كه به كلام تو گوش مىدهند ، ليكن ما بر دلهاى آنان پرده اى كه از فهمشان جلوگيرى كند افكنده و گوشهايشان را سنگين كرديم ، و اگر هر آيه اى را ببينند باز ايمان به آن نمىآورند ، حتى وقتى هم كه نزد تو مىآيند غرضشان جدال است ، و لذا همانها كه كافر شدند بعد از شنيدن آيات قرآن مىگويند اين جز همان افسانه ها و حرفهاى قديمى نيست ( 25 ) . علاوه بر اين مردم را هم از شنيدن آن نهى نموده و از آن دور مىكنند ، ولى بايد بدانند كه جز خود شان را از بين نمىبرند ، و نمىفهمند چه مىكنند ( 26 ) . و اگر تو اى محمد آنان را در موقعى كه مواجه با آتش مىشوند ببينى خواهى ديد كه مىگويند : اى كاش پروردگار ما را برمىگردانيد ، كه اگر چنين مىكرد ديگر آيات او را تكذيب ننموده و از مؤمنين مىبوديم ( 27 ) . اعتمادى به اين وعده شان نيست ، بلكه چون مىبينند نزد كسانى كه حق را از آنان پنهان مىداشتند رسوا شدند از اين رو تمناى برگشتن به دنيا مىكنند و گر نه اگر به دنيا هم برگردند باز همان منهيات را از سر مىگيرند ، و براستى دروغگويانند ( 28 ) . و گفتند زندگى ، جز همين حيات دنيوى ما چيز ديگرى نيست و ما هرگز پس از مرگ زنده نخواهيم شد ( 29 ) . و تو اى محمد اگر ان موقعى كه در برابر پروردگار خود ايستاده‌اند آنان را ببينى و ببينى كه پروردگارت مىپرسد آيا اين روز ( روز بعث ) حق نبود ؟ خواهى ديد كه در جواب مىگويند : چرا ، به پروردگارمان سوگند . خدايشان مىفرمايد پس بچشيد عذاب را به كيفر كفرى كه مىورزيديد ( 30 ) . به تحقيق زيانكار شدند كسانى كه ملاقات خدا را تكذيب نمودند و هم چنان بر لجاج خود ادامه دادند تا آنكه بناگاه وقت لقايشان فرا رسيده ، گفتند : وا حسرتا بر آن كوتاهى كه در دنيا كرديم و طرفى براى امروزمان نبستيم اين حسرت و ندامت را در حالى مىخورند كه بار سنگين گناهانشان را به دوش مىكشند و